ย้ายไปเมืองใหม่เท่ากับต้องเริ่มสังคมใหม่ สำหรับผู้ชายเกย์หลายคน นั่นยังหมายถึงการหาคนที่เข้าใจตัวตนส่วนนี้ของเราด้วย นี่คือวิธีที่ได้ผลจริง
ครอบครัวที่เลือกเอง (chosen family) คือกลุ่มคนที่เราสร้างขึ้นมาเอง เป็นเพื่อนที่เราโทรหาเมื่อมีเรื่องดีหรือเรื่องร้าย และอยู่ด้วยกันในวันหยุดยาวเมื่อครอบครัวอยู่ไกลหรือไม่ได้อยู่ในชีวิตเรา เรื่องนี้ต้องใช้เวลา มิตรภาพส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาด้วยกันหลายชั่วโมงกว่าจะสนิท ช่วงไม่กี่เดือนแรกจึงมีเป้าหมายแค่ได้เจอคนเดิมมากกว่าหนึ่งครั้ง
ช่วงสัปดาห์แรกๆ ใครชวนอะไรก็ไปแทบทุกอย่าง ทั้งนั่งดื่มหลังเลิกงาน งานวันเกิดของคนที่เพิ่งรู้จัก หรือประชุมอาสาสมัครงานไพรด์ ส่วนใหญ่จะไม่ได้ไปต่อ แต่จะมีสักหนึ่งหรือสองครั้งที่ได้เพื่อนจริง และเราไม่มีทางรู้ล่วงหน้าว่าครั้งไหน
อีเวนต์ครั้งเดียวช่วยให้รู้จักคนได้ แต่มิตรภาพเกิดจากการเจอหน้าเดิมทุกสัปดาห์ ลองหาชมรมวิ่งของเกย์ ลีกกีฬาของคอมมูนิตี้ งานอาสากับองค์กร LGBTQ+ กลุ่มแลกเปลี่ยนภาษา หรือควิซไนท์ประจำสัปดาห์ แค่ไปให้สม่ำเสมอ ที่เหลือจะตามมาเอง
แอปหาคู่ก็ใช้หาคนที่เพิ่งย้ายมาเหมือนกัน หรือคนที่อยู่มานานและรู้ว่าควรไปที่ไหนได้ดี เขียนในไบโอ Quicky ว่าคุณเพิ่งย้ายมาและอยากรู้จักคนใหม่ๆ มีหลายคนยินดีชวนไปกินกาแฟและเล่าให้ฟังว่าชอบไปที่ไหน
ใช้เวลาเป็นปีหรือนานกว่านั้นถือเป็นเรื่องปกติ ถ้าเดือนที่สามยังเหงาอยู่ ไม่ได้แปลว่าคุณทำอะไรผิด
คนส่วนใหญ่อยากมีเพื่อนเพิ่ม แต่รอให้อีกฝ่ายเป็นคนนัด หลังคุยกันสนุก ให้ทักไปวันรุ่งขึ้นแล้วชวนแบบเจาะจง เช่น "เสาร์นี้มีตลาดนัดกลางคืน ไปด้วยกันไหม" การชวนที่มีแผนชัดตอบรับง่ายกว่า "ว่างๆ ไปเที่ยวกันนะ" มาก
ครอบครัวที่เลือกเองไม่จำเป็นต้องมีแต่ผู้ชายเกย์ เพื่อนร่วมงาน เพื่อนบ้าน และเพื่อนของเพื่อนก็นับด้วย แนะนำเพื่อนจากแต่ละที่ให้รู้จักกัน เพราะกลุ่มที่รู้จักกันเองจะอยู่ด้วยกันได้นานกว่าเพื่อนแบบตัวต่อตัวที่แยกกัน
พอรู้จักคนสักสองสามคน ลองชวนมากินข้าวหรือดูหนังที่บ้าน การเป็นเจ้าภาพทำให้คนที่แค่รู้จักกลายเป็นกลุ่มเพื่อน และทำให้คนอื่นมีเหตุผลง่ายๆ ที่จะชวนคุณกลับ